Nocą o wiele więcej myśli przebiega Ci przez głowę.
Kiedy zapada zmrok Twoją głowę zaczynają zalewać wszystkie sprawy, które starałeś się usilnie ignorować w dzień. W blasku słońca nie pozwalałeś im przejąć kontroli nad swoimi myślami. Jednak w momencie, w którym znika ono za horyzontem i ciemność zaczyna otulać świat wypełzają one z odmętów mózgu by nie pozwolić Ci tak łatwo usnąć. Nawet jeśli starasz się myśleć o rzeczach głupich i mało istotnych, które po prostu mają pozwolić mózgowi na zapadnięcie w letarg, to nic nie daje. Każdy scenariusz, którego się obawiasz wydaje być się tym realnym, o którym usłyszysz jak tylko otworzysz oczy następnego dnia.
Starając się powstrzymać to wszystko starasz się zmęczyć, by sen przyszedł łatwo. Liczysz, że po przyłożeniu głowy do poduszki od razu oddasz się w ramiona Morfeusza, który pozwoli zapomnieć na kilka godzin. To jednak nie jest takie łatwe. Nawet gdy zaczynasz ziewać i w oczach czujesz łezki zmęczenia. Leżysz w ciszy i analizujesz wszystko. Starasz się stworzyć kilka planów zapasowych "w razie czego". Wiesz, że musisz dać sobie ze wszystkim radę.
A kolejnego dnia słuchasz informacji co się dzieje i mimo wszystko uśmiechasz się, bo nie chcesz aby kolejni ludzie się martwili. Musisz być silny. Ty jesteś tą opoką, która trzyma wszystko w kupie. Nawet jeśli nie masz na to siły.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz